Γεώργιος Χ. Ρήγας - Δικηγόρος Παρ' Αρείω Πάγω







ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 251/2014

Περίληψη

Οριζόντια ιδιοκτησία - Κοινόχρηστες δαπάνες - Δαπάνες ηλεκτρικού ρεύματος ασανσέρ - Υπερημερία καταβολής - Επιβολή ποινικής ρήτρας - Συγκάλυψη παράνομης τοκογλυφίας -. Σε περίπτωση υπερημερίας καταβολής κοινόχρηστων δαπανών, ο διαχειριστής δικαιούται να ζητήσει την καταβολή των οφειλών καθώς και το νόμιμο ή από τη σύμβαση προβλεπόμενο τόκο υπερημερίας όχι δε και τυχόν πρόσθετο χρηματικό αντάλλαγμα, που για τον λόγο αυτό έχει συμφωνηθεί με τον οφειλέτη, ως «ποινική ρήτρα». Είναι ανέφικτος οποιοδήποτε επιμερισμός της δαπάνης κατανόμησης ηλεκτρικού ρεύματος για τη λειτουργία του ανελκυστήρος και του συνολικώς καταναλωθέντος κοινοχρήστου ηλεκτρικού ρεύματος, εφόσον ο επιμερισμός αυτός δεν έχει γίνει με την πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμών της πολυκατοικίας που καταρτίστηκε.

ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Αριθμός 251/2014

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Αποτελούμενο από τη Δικαστή Ιωάννα Δούκα, Εφέτη, η οποία ορίσθηκε από τη Διευθύνουσα το Εφετείο Πειραιώς, και από τη Γραμματέα Καλλιόπη Δερμάτη.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 16 Ιανουαρίου 2014, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των :

ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ : Εταιρίας με την επωνυμία «...- ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΕ», που εδρεύει στην Καισαριανή Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεώργιο Μπήκα, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚπολΔ.

ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ : ... ως διαχειρίστριας των συνιδιοκτητών της επί της οδού Καραΐσκου ... στον Πειραιά κείμενης πολυκατοικίας, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Εμμανουήλ Σεβδαλή, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η εφεσίβλητη ...άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς την από 9-7-2012 και με αριθ. εκθ. καταθ. 5949/2012 αγωγή, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθ. 2008/ 2013 απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, που δέχθηκε την αγωγή.

Την απόφαση αυτή προσέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου η εναγόμενη και ήδη εκκαλούσα εταιρία με την επωνυμία ««ΤΑΣΣΟΣ ΣΩΦΡΟΝΙΑΔΗΣ - ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΕ», με την από 25-4-2013 και με αριθ. εκθ. καταθ. 400/ 2013 έφεση, της οποίας δικάσιμος ορίστηκε αυτή που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε.

Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων οι οποίοι παραστάθηκαν με δηλώσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ανέπτυξαν τις απόψεις τους με τις έγγραφες προτάσεις που προκατέθεσαν.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση από 25-4-2003 (αριθ. καταθ. 400/2003) έφεση της εναγομένης και ήδη εκκαλούσας κατά της 2008/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών (άρθρα 17 παρ. 2, 647 παρ. 2 ΚΠολΔ έχει ασκηθεί σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις και είναι εμπρόθεσμη. Πρέπει επομένως να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω κατά την ίδια διαδικασία ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της.

Η ενάγουσα με την κρινόμενη από 1-7-2012 (αριθ. καταθ 5949/2012) αγωγή της ισχυρίστηκε ότι είναι νόμιμη διαχειρίστρια της επί της οδού ...Πειραιά πολυκατοικίας, στην οποία η εναγομένη είναι κυρία των υπό στοιχ. Κ-1, Κ-2, Κ-3 και των Γ οριζοντίων ιδιοκτησιών, που αποτελούν το υπόγειο ισόγειο, ημιώροφο και δώμα αντίστοιχα οι οποίες (ιδιοκτησίας συμμετέχουν με ποσοστό 20% για το υπόγειο, 40% για το ισόγειο 20% για τον ημιώροφο και 10% για το δώμα στις δαπάνες για τα κοινόχρηστα και ειδικότερα η τελευταία κατά ποσοστό 50% στις δαπάνες λειτουργίας ανελκυστήρος και 49% για τον ιπόγειο όροφο, 77% για τον ισόγειο όροφο 70% για τον ημιόροφο και 70% για το δώμα για τις δαπάνες κεντρικής θέρμανσης σύμφωνα με την 11111/1978 πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας του συμβολαιογράφου Αθηνών ... που έχει μεταγραφεί νόμιμα. Ότι οι δαπάνες κοινόχρηστης θέρμανσης και τα ειδικά έξοδα, που αναγράφονται λεπτομερώς στην αγωγή, κατά μήνα δίμηνο ή περισσότερο, είδος και ποσά ανέρχονται κατά το μέρος που βαρύνουν την εναγομένη εταιρία για το διάστημα Ιούλιο του έτους 2009 μέχρι Ιούνιο του έτους 2012 σε 3.40904 (549,88+ 1331,87+609,62+913,67) ΕΥΡΩ και για τις τέσσερες οριζόντιες ιδιοκτησίες. Ότι η γενική συνέλευση των ιδιοκτητών της πολυκατοικίας επέβαλε, σύμφωνα με τον ως άνω κανονισμό λειτουργίας της, στην εναγομένη για τις ως άνω καθυστερήσεις καταβολής των κοινόχρηστων ως ποινική ρήτρα το ποσό των 1.672,38 ΕΥΡΩ. Με βάση τα περιστατικά αυτά ζήτησε όπως παραδεκτά περιόρισε το αίτημα της αγωγής) με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου της που καταχωρήθηκε στα πρακτικά αλλά και με τις προτάσεις της να υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλει το ποσό των 3.183,87 ΕΥΡΩ για τις δαπάνες των κοινοχρήστων δαπανών και το ποσό των 1672,388 ΕΥΡΩ για ποινική ρήτρα με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, αφού έκρινε την αγωγή ορισμένη και νόμιμη την δέχθηκε και ουσιαστικά βάσιμη και υποχρέωσε την εναγομένη να καταβάλει στην ενάγουσα υπό την προαναφερθείσα ιδιότητα της νομιμοτόκως τα ως άνω ποσά (3.183.87+ 1672,382) και συνολικά το ποσό των 4.855,95 ΕΥΡΩ. Κατά της απόφασης του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου (2008/2013) παραπονείται η εναγομένη με την έφεσή της και για τους λόγους που εκθέτει σ’ αυτή και ζητεί την εξαφάνισή της προκειμένου ν’ απορριφθεί η κατ’ αυτής αγωγή.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1, 2 παρ. 1, 5 εδ. β΄ και 13 του Ν 3741/1929, που διατηρήθηκε σε ισχύ και μετά την εισαγωγή του ΑΚ (άρθρο 54 Εισ ΝΑΚ) προκύπτει ότι, οι συνιδιοκτήτες πολυώροφης οικοδομής μπορούν με ιδιαίτερη κοινή συμφωνία όλων, που πρέπει να περιβληθεί τον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου και να μεταγραφεί, να κανονίσουν τη συμμετοχή του καθενός στα κοινά βάρη της πολυκατοικίας, όπως είναι η δαπάνη της κεντρικής θέρμανσης, της συντήρησης της και κατασκευής των αδιαιρέτων (και κοινοχρήστων), μερών του ακινήτου και, γενικά κάθε δαπάνης που αποσκοπεί στην καλή λειτουργία της πολυκατοικίας προς το κοινό συμφέρον των συνιδιοκτητών. Η κατανομή εξάλλου των δαπανών αυτών μπορεί να γίνει και με την πράξη συστάσεως οριζόντιας ιδιοκτησίας, νόμιμα μεταγεγραμμένης, που γίνεται από τον ή τους ιδιοκτήτες του οικοπέδου, επί του οποίου η οικοδομή, με βάση προσαρμοζόμενες σ’ αυτήν (πράξη/ πίνακα, που έχει συσταθεί από ειδικό επιστήμονα και στην οποία, οι μετέπειτα ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερισμάτων ορόφων προσχωρούν, με το σχετικό συμβολαιογραφικό έγγραφο αγοράς διαμερίσματος. Η κατ’ αυτόν τον τρόπο γενόμενη κατανομή των κοινοχρήστων δαπανών είναι νόμιμη και υποχρεωτική για τους συνιδιοκτήτες. Μπορεί, όμως να διαφοροποιηθεί με τροποποίηση του σχετικού κανονισμού, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από το νόμο (ΑΠ 1504/1985 ΕΔΠ 1986 σελ. 27, ΕΑ 5524/2004 ΕΔΠ 2005 σελ 79 ΕΑ 3971/2003 ΕΔΠ 2006 σελ. 27, ΕΑ 9469/2001 ΕλΔνη 43 σελ 1488). Περαιτέρω κατά το άρθρο 243 ΑΚ το ανώτατο όριο του τόκου που οφείλεται από δικαιοπραξία προσδιορίζεται όπως ο νόμος κρίνει. Οι προμήθειες ή άλλα ανταλλάγματα που συνομολογούνται ή καταβάλλονται επί πλέον του τόκου λογίζονται ως τόκος. Το ποσοστό του νόμιμου τόκου ή τόκου υπερημερίας προσδιορίζεται όπως ορίζει ο νόμος κατά το άρθρο 299 ΑΚ κάθε δικαιοπραξία για τόκο, που υπερβαίνει το ανώτατο θεμιτό όριο είναι άκυρη ως προς το επί πλέον κατά δε το άρθρο 345 του ίδιου κώδικα, όταν πρόκειται για χρηματική οφειλή, ο δανειστής σε περίπτωση υπερημερίας του οφειλέτη έχει δικαίωμα ν’ απαιτήσει τον τόκο υπερημερία, που ορίζεται από το νόμο ή με δικαιοπραξία, χωρίς να είναι υποχρεωμένος να αποδείξει ζημία. Αν όμως, αποδείξει και άλλη θετική ζημία, εφόσον το νόμο δεν ορίζεται διαφορετικά, έχει δικαίωμα ν’ αποκτήσει και αυτήν. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 341 ΑΚ να για την εκπλήρωση της παροχής συμφωνήθηκε ορισμένη (δήλη) ημέρα ο οφειλέτης καθίσταται υπερήμερος με την πάροδο και μόνο αυτές. Τέλος κατά το άρθρο 404 του ίδιου κώδικα, οφειλέτης μπορεί να υποχρεωθεί στο δανειστή, ως ποινή χρηματικό ποσό ή κάτι άλλο (ποινική ρήτρα) για την περίπτωση που δεν θα εκπλήρωνε όπου δεν θα εκπλήρωνε προσηκόντως την παροχή. Από τον συνδυασμό των πιο πάνω διατάξεων και ιδίως αυτών των άρθρων 293 εδ β, 994 και 345 του ΑΚ, σκοπός των οποίων είναι ν’ αποτρέψει την καταστρατήγηση του θεμιτού ορίου τόκου, δια των συνυπολογισμών στο ποσοστό των τόκων όλων των προσθέτων παροχών, οι οποίες διάφορο του τόκου νομική μορφή επιβαρύνουν ουσιαστικά τον οφειλέτη συνάγεται ότι, επί χρηματικής κυρίως οφειλής ως κύριας παροχής η συνομολόγηση σε περίπτωση υπερωρίας του οφειλέτη περί την εκπλήρωση της, επιπλέον του θεμιτού τόκου και πρόσθετου χρηματικού ποσού, ως ποινικής ρήτρας αντιβαίνει στις παραπάνω διατάξεις του νόμου και είναι άκυρη, κατά το υπερβάλλον, ως αποτελούσα κατά νόμο συγκάλυψη παράνομης τοκογλυφίας, η ακυρότητα δε αυτή της εν λόγω «ποινικής ρήτρας είναι άσχετη με το υπέρμετρο αυτής, που ρυθμίζεται κατά το άρθρο 409 ΑΚ (ΑΠ 1438/1997 Ελνη 39 σελ 381, ΕΑ 6743/1999 ΕλΔνη 42 σελ 494). Επομένως, επί οροφοκτησίας προκειμένου για υποχρέωση καταβολής εκ μέρους του ιδιοκτήτου διαμερίσματος δαπανών κοινοχρήστων, σε περίπτωση υπερημερίας αυτού, ως προς την εκπλήρωση της υποχρεώσεως του αυτής, ο διαχειριστής δικαιούται να ζητήσει την καταβολή των οφειλών αυτών εκ μέρους του συνιδιοκτήτη καθώς και το νόμο ή τη σύμβαση προβλεπόμενο τόκο υπερημερίας όχι δε και τυχόν πρόσθετο χρηματικό αντάλλαγμα, που για τον λόγο αυτό έχει συμφωνηθεί με τον οφειλέτη, ως «ποινική ρήτρα» (ΕΑ 5324/2004, ΕΔΠ 2005 σελ. 79, ΕΑ 9469 /2007 ΕλΔνη 43 σελ. 1488). Τέλος από το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της έφεσης, κατά το άρθρο 522 ΚΠολΔ το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, έχει ως προς την αγωγή την ίδια εξουσία, την οποία έχει και το πρωτοβάθμιο και δύναται και αυτεπαγγέλτως, αν η αγωγή δεν είναι νόμιμη, ορισμένη ή παραδεκτή να την απορρίψει με τις διακρίσεις που περιβάλλονται από την λειτουργία του δεδικασμένου (άρθρο 3 ΚΠολΔ) και την αρχή ως μη εκδόσεως επιβλαβέστερης απόφασης για τον εκκαλούντα (άρθρο 531 παρ. 1 ΚΠολΔ) χωρίς αντέφεση του ενάγοντος. Ειδικότερα επί εφέσεως του εναγομένου αν η αγωγή είναι αβάσιμη κατά νόμω, αόριστη η απαράδεκτη και έγινε πρωτοδίκως δεκτή στο σύνολο ή μερικά, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο μέχρι την εξουσία να εξαφανίσει την απόφαση να διακρατήσει την υπόθεση και ν’ απορρίψει ενόλων εν μέρει την αγωγή όρκισε να ζητήσει την απόρριψή της ο εναγόμενος (ΑΠ 7/2002 ΕλΔβη 42 σελ 203, ΑΠ 12/1992 ΕλΔνη 34, σελ. 347, ΑΠ 728/1980 ΝοΒ 29 σελ. 33). Στην προκειμένη περίπτωση η κρινόμενη αγωγή με το προεκτεθέν περιεχόμενο, αναφορικά με το αίτημα καταβολές των κοινόχρηστων δαπανών συνολικού ποσού 3183, 57 ΕΥΡΩ περιέχει κατ’ άρθρο 216 ΚΠολΔ, πλήρη περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς, χωρίς να είναι αναγκαία και άλλη εξειδίκευση των δαπανών (ΑΠ 640/1980 ΕΔΠ 1981 σελ. 101, Εφ Πειρ. 406/1997 ΕΑΠ 1997 σελ. 218) αφού και η εναγομένη μπορεί ν’ αμυνθεί και το Δικαστήριο μπορεί να εκτιμήσει το δικόγραφο της αγωγής. Επομένως πρέπει ν’ απορριφθεί ως αβάσιμος ο πρώτος λόγος της έφεσης με τον οποίο η εκκαλούσα παραπονείται ότι κακώς το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο απέρριψε χωρίς ειδική αιτιολογία του ισχυρισμού της για αοριστία της αγωγής αυτής. Περαιτέρω, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη, η αγωγή ως προς το επιπλέον του οφειλόμενου ποσού κοινόχρηστων και των νομίμων τόκων που αναλογούν σ’ αυτό, δηλαδή ως προς το αιτούμενο ποσό για ποινική ρήτρα (1672,38 €), είναι μη νόμιμη και απορριπτέα αυτού προκειμένου για υποχρέωση καταβολής εκ μέρους του ιδιοκτήτη διαμερίσματος δαπανών κοινοχρήστων, σε περίπτωση υπερημερίας αυτού, ως προς την εκπλήρωση της υποχρεώσεως του αυτής, ο διαχειριστής δικαιούται να ζητήσει την καταβολή των οφειλών αυτών εκ μέρους του ιδιοκτήτη, καθώς και από το νόμω ή τη σύμβαση προβλεπόμενο τόκο υπερημερίας, όχι όμως και το πρόσθετο χρηματικό αντάλλαγμα, που για το λόγο αυτό έχει συμφωνηθεί ως «ποινική ρήτρα». Συνεπώς, πρέπει, έστω και χωρίς προβολή περί τούτου παραπόνου, εφόσον με την έφεση προβάλλεται λόγος αναγόμενος στην ουσία της εκκαλουμένης αποφάσεως αλλά και της γενικής επέκτασης που γίνεται σ’ αυτήν ως προς μη νομιμότητα της αγωγής η εκκαλουμένη απόφαση πρέπει να εξαφανισθεί ως προς το ως άνω κονδύλιο και ακολούθως να απορριφθεί η κρινόμενη αγωγή ως μη νόμιμη κατά το μέρος που ζητείται από την ενάγουσα (διαχειρίστρια) να της καταβάλει η εναγομένη το ανωτέρω ποσό των 1672,38 ΕΥΡΩ, ως ποινική ρήτρα.

Από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα που εξετάστηκε στο ακροατήριο του τα Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου τις ανωμοτή καταθέσεις της ενάγουσας και τον νομίμου εκπροσώπου της εναγομένης που περιέχεται στα ταυτάριθμα ΦΕ την εκκαλουμένη πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεως αυτού και απ’ όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Η ενάγουσα είναι διαχειρίστρια μιας πολυώροφης οικοδομής (πολυκατοικίας) όπου βρίσκεται στον Πειραιά και επί της οδού Καραΐσκου αρθ 156 και η οποία εμπλέχθηκε με την από 8.1.2012 απόφαση της τακτικής γενικής συνέλευσης των συνιδιοκτητών που ελήφθη σύμφωνα με την 11111/1978 πράξη συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας του κανονισμού πολυκατοικίας του συμβολαιογράφου Αθηνών Διονυσίου Μουρελά, που έχει μεταγραφεί νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Πειραιά (τόμος 746 αριθ. 460). Η πολυκατοικίας αυτών διέπεται από τις διατάξεις του νόμου 3741/1929 και τους όρους της προαναφερόμενης πράξης (11111/1978). Η εναγομένη είναι κυρία των υπό στοιχεία Κ-1, Κ-2 και Κ-3 οριζοντίων ιδιοκτησιών, που αποτελούν αντίστοιχα, το υπόγειο, ισόγειο και ημιόροφο της ως άνω πολυκατοικίας, οι οριζόντιες αυτές ιδιόκτητες περιήλθαν στην κυριότητα της εναγομένης με το 10848/1978 προσύμφωνο και εργολαβικό συμβόλαιο του ίδιου ως άνω συμβολαιογράφου που έχει μεταγραφεί νόμιμα, ως εργολαβικό αντάλλαγμα για την παραχώρηση του οικοπέδου προς ανέγερση της εν λόγω πολυκατοικίας. Σύμφωνα με την προαναφερόμενη πράξη σύστασης του κανονισμού πολυκατοικίας, οι ιδιοκτήτες των οριζοντίων ιδιοκτησιών της ως άνω πολυκατοικίας και συνιδιοκτήτες αυτής (πολυκατοικίας) μετέχουν στη κοινά βάρη και δαπάνες της πολυκατοικίας βάσει των καθορισθεισών αναλογιών σ’ αυτή και είναι υποχρεωμένοι εντός μηνός (από την έκδοση των σχετικών λογαριασμών) να καταβάλουν αυτές (κοινές δαπάνες) στον διαχειριστή της πολυκατοικίας. Ειδικότερα στην ως άνω συμβολαιογραφική πράξη και στο κεφάλαιο «περιγραφή της οικοδομής» ορίστηκε ότι η συμμετοχή της εναγομένης για τα κοινόχρηστα του υπογείου, του ισογείου και του ημιορόφου και του με στοιχ. Τ δώματος είναι 20%, 40%, 20%, 5% αντίστοιχα. Ως προς τις δαπάνες ανελκιστήρος συμμετείχε από τις ως άνω ιδιοκτησίες μόνο αυτή του δώματος (στοιχ. Τ). Για τις δαπάνες κεντρικής θέρμανσης ορίστηκε ότι αυτές θα κατανεμηθούν με βάση σχετικής μελέτης ειδικού επιστήμονα, οι οποίες ακολούθως με βάση του από Ιούνιο 1977 πίνακα του πολιτικού μηχανικού ...(νομίμου εκπροσώπου της εναγομένης) καθορίστηκαν συμπεριλαμβανομένης και αυτής για την αγορά πετρελαίου για τον υπόγειο όροφο σε ποσοστό 49%ο για τον ισόγειο όροφο σε 77%ο, για τον ημιόροφο σε 70%ο και για τον υπό στοιχ. Τ οριζόντια ιδιοκτησία του σώματος σε 70%. Οι δαπάνες δε είναι υποχρεωτικές για τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων εκτός αν ο ενοικών απουσιάζει απ΄ αυτήν για τριάντα τουλάχιστον ημέρες και ειδοποίησει προηγουμένως (πριν την απουσία του), τον διαχειριστή και κλείσει τους διακόπτες των σωμάτων. Επομένως για την απαλλαγή από τη δαπάνη αυτή οποιοσδήποτε ένοικος και εν προκειμένω η εναγομένη θα έπρεπε να επικαλεσθεί απουσία της από το διαμέρισμα και ειδοποίηση πριν από την απουσία, τον διαχειριστή για κλείσιμο του διακόπτη. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απόφασή του έκρινε ομοίως και δέχθηκε ότι η εναγομένη υποχρεούται να συμμετέχει στις ανωτέρω δαπάνες (για κοινόχρηστη και κεντρική θέρμανση και κατά τα εν λόγω ποσοστά δεν έσφαλε. Τα αντίθετα οι υποστηρίζονται με την έφεση και τους σχετικούς λόγους αυτής ελέγχεται ως αβάσιμο και πρέπει ν’ απορριφθούν. Η εκκαλουμένη απόφαση δεν πλήττεται ως προς το ύψος των δαπανών αυτών. Ειδικότερα αναφορικά με τον ισχυρισμό της εκκαλούσας περί μη υποχρεώσεως της συμμετοχής των οριζόντιων ιδιοκτησιών της στο σύνολο της δαπάνης κατανάλωσης «κοινόχρηστα ηλεκτρικού ρεύματος» για το λόγω ότι δεν γίνεται χρήση από τους ενοίκους αυτών του ανελκυστήρος και πρέπει ν’ απαλλαγούν από την δαπάνη απ’ αυτή κατά το μέρος που αφορά η κατανάλωση του ηλεκτρικού ρεύματος για τη λειτουργία του (ανελκυστήρος) λεκτέα τα εξής : Ο μετρητής κατανάλωσης η κοινόχρηστων ηλεκτρικού ρεύματος είναι ενιαίος για όλα τα κοινόχρηστα μέρη της οικοδομής των ως εκ τούτου είναι ανέφικτος οποιοδήποτε επιμερισμός της δαπάνης κατανόμησης ηλεκτρικού ρεύματος για τη λειτουργία του ανελκυστήρος και του συνολικώς καταναλωθέντος κοινοχρήστου ηλεκτρικού ρεύματος. ΄Αλλωστε ο επιμερισμός αυτής θα έπρεπε να γίνει με την προαναφερθείσα πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμών της πολυκατοικίας που καταρτίστηκε από την ίδια την εναγομένη και τους οικοπεδούχους της εν λόγω πολυκατοικίας και ακολούθως να είχε τοποθετηθεί από την ίδια, ως κατασκευάστρια εταιρία άλλος μετρητή για την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος για τη λειτουργία του ανελκυστήρος. Τέλος ο ισχυρισμός της εναγομένης, ότι η άσκηση της επίδικης αξίωσης είναι καταχρηστική διότι η έδρα της είναι στην Καισαριανή και δεν προκύπτει ότι ειδοποιήθηκαν οι μισθωτές των ως άνω οριζοντίων ιδιοκτησιών και συνακόλουθα και αυτή ώστε να διεκδικήσει τα ποσά αυτά από τους μισθωτές της, είναι απορριπτέος ως μη νόμιμος καθόσον και αληθή υποτιθέμενη πραγματική περιστατική δεν συνιστούν κατάχρηση δικαιωμάτων κατ’ άρθρο 281 ΑΚ. Ανεξαρτήτως τούτων τα ειδοποιητήρια πληρωμής των κοινοχρήστων και οι αντίστοιχες εξοφλητικές αποδείξεις εκδίδονται επ’ ονόματι του νομίμου εκπροσώπου της εναγομένης των όχι επ’ ονόματι του μισθωτή και η ίδια γνώριζε την εκ καταβολή των ως άνω κοινοχρήστων δαπανών και εξάλλου η ίδια για τους ίδιους λόγους από αυτή και κατά το χρονικό διάστημα Νοέμβριο 1994 μέχρι Ιούνιο του έτους 1999 να καταβάλει τις κοινόχρηστες δαπάνες για τις ιδιοκτησίες της Κ-1, Κ-2 και Κ-3 και υποχρέωσε προς τούτο με την 1211/2000 απόφαση αυτού του Δικαστηρίου. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκρινε ομοίως και απέρριψε τον ισχυρισμό αυτό της εναγομένης δεν έσφαλε και όσα αντίθετα υποστηρίζονται με το σχετικό λόγο της έφεσης ελέγχεται αβάσιμα και απορριπτέα.

Κατ’ ακολουθίαν όλων αυτών πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη έφεση ως ουσιαστικά βάσιμη. Να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση να κρατηθεί η υπόθεση από το Δικαστήριο τούτο προς κατ’ ουσίαν έρευνα και να γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή κατά το ποσό των 3.183,57. Τέλος τα δικαστικά έξοδα της ενάγουσας εφεσίβλητης και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας, βαρύνουν κατά ένα μέρος την εναγομένη- εκκαλούσα (άρθρα 118 παρ. 1 και 182 ΚΠολΔ) θα καθορισθούν όπως ειδικότερα αναφέρεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.

Δέχεται τύποις και κατ΄ουσίαν την έφεση.

Εξαφανίζει την 2008/2013 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, διαδικασίας μισθωτικών διαφορών.

Κρατεί την υπόθεση.

Δέχεται εν μέρει την αγωγή.

Υποχρεώνει την εναγομένη να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των τριών χιλιάδων εκατόν ογδόντα τριών ΕΥΡΩ και πενήντα επτά λεπτών (3.183,57) με το νόμιμο τόκο από την επόμενη επίδοσης της αγωγής μέχρι την εξόφληση.

Καταδικάζει την εναγομένη στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας τα οποία ορίζει στο ποσό των εννιακοσίων (900) ΕΥΡΩ.

Κρίθηκε αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στον Πειραιά σε έκτακτη, δημόσια στο ακροατήριό του συνεδρίαση, στις 31 Μαρτίου 2014, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ