Γεώργιος Χ. Ρήγας - Δικηγόρος Παρ' Αρείω Πάγω








ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ 
Απόφαση 156/2011

Περίληψη

Ρυμοτομική απαλλοτρίωση - Καταβολή αποζημίωσης ακινήτου για τη διάνοιξη ή τη δημιουργία κοινόχρηστου χώρου - Ωφελούμενοι παρόδιοι ιδιοκτήτες - Υπόχρεοι αποζημίωσης σε απαλλοτρίωση για εφαρμογή σχεδίου πόλεως -. Περαιτέρω από τις σχετικές με την αναγκαστική απαλλοτρίωση για την εφαρμογή σχεδίων πόλεων διατάξεις προκύπτει, ότι συνυπόχρεοι για την καταβολή της αποζημιώσεως του ακινήτου, που αφαιρείται για τη διάνοιξη ή τη δημιουργία κοινόχρηστου χώρου, είναι οι ωφελούμενοι παρόδιοι ιδιοκτήτες ακινήτων∙ ωφελούμενοι δε νοούνται οι κατά τον χρόνο προσδιορισμού της αποζημιώσεως ιδιοκτήτες των ακινήτων που έχουν ή αποκτούν πρόσωπο επί του κοινοχρήστου χώρου, οι οποίοι είναι πράγματι επωφελούμενοι από την εφαρμογή του σχεδίου πόλεως με επαύξηση της αξίας των ακινήτων των (ΟλΑΠ 159/69, ΑΠ 166/05). Η υποχρέωση αποζημίωσης των παρόδιων ιδιοκτητών αποτελεί έκτακτο βάρος του ακινήτου και όχι νομικό ελάττωμα. Η ύπαρξή της δεν ισοδυναμεί με αδυναμία παροχής. Από την ύπαρξή της δεν ευθύνεται ο πωλητής έναντι του αγοραστή λόγω μη εκπλήρωσης της υποχρέωσης αυτού να μεταβιβάσει το αντικείμενο της πώλησης ελεύθερο από νομικό ελάττωμα. Κρίθηκε ωστόσο ότι συντρέχει παράβαση παρεπόμενης συμβατικής υποχρέωσης εκ μέρους των εναγομένων πωλητριών, οι οποίες υποσχέθηκαν τα πωλούμενα διαμερίσματα ελεύθερα υποχρέωσης αποζημίωσης παρόδιων ιδιοκτητών και κατά το μέρος αυτό είναι βάσιμη η ένδικη αγωγή αποζημίωσης.



Αριθμός 156/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Αντιπρόεδρο, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

    ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Νοεμβρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

    Α.Των αναιρεσειόντων-Β.αναιρεσιβλήτων: 1. Μ. συζ. Γ. Ο., το γένος Θ. Κ., κατοίκου ..., 2. Π. συζ. Μ. Ρ., το γένος Α. Σ., κατοίκου ... και 3. Ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία Γ. Ο.-Γ. Ο. ΟΕ, που τελεί υπό εκκαθάριση και εδρεύει στην Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα. Η μεν 2η δεν παραστάθηκε, οι δε 1η και 3η εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Λίζα Μικέλλη-Γαλλή, η οποία δήλωσε ότι η δεύτερη αναιρεσείουσα απεβίωσε και κληρονομήθηκε από τους α) Θ. Ρ. του Μ., β) Ε. Ρ. του Μ. και γ) Γ.-Μ. Ρ. του Μ., οι οποίες συνεχίζουν την βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπούνται από αυτήν την ίδια.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Α. Κ. του Γ., 2. Ε. συζ. Α. Κ., το γένος Α. Κ., 3. Γ. Π. του Π., 4. Β. συζ. Γ. Π., το γένος Κ. Λ., 5. Κ. Μ. του Σ., 6. Β. Δ. του Α. και 7. Χ. συζ. Β. Δ., το γένος Ε. Ε., κατοίκων όλων … Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Παπαδημητράκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

    Β.Των αναιρεσειόντων: 1. Γ. Μ. του Κ., 2. Θ. Μ. του Γ., 3. Α. Κ. του Δ., 4. Ζ. συζ. Α. Κ., το γένος Ι. Τ., 5.Ι. Δ. του Α., 6. Β. Γ.-Τ., 7. Α. Κ. του Γ., 8. Ε. συζ. Α. Κ., 9. Γ. Π. του Π., 10. Β. συζ. Γ. Π., το γένος Κ. Β., 11. Κ. Μ. του Σ., 12. Β. Δ. του Α. και 13. Χ. συζ. Β. Δ., το γένος Ε. Ε., κατοίκων όλων ... Οι μεν 6, 7 και 8 δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο, οι δε 1,2,3,4,5,9,10,11,12,13 εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Παπαδημητράκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την υπ αριθ. καταθ. 7547/9-5-2006 αγωγή, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2499/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 18358/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι Α. αναιρεσείοντες με την από 29-12-2008 αίτησή τους και οι Β. αναιρεσείοντες με την 16-102008 αίτησή τους.

    Κατά τη συζήτηση των αιτήσεων αυτών, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 11-11-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των κρινόμενων αιτήσεων αναίρεσης. Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, και ως πληρεξούσια των β.αναιρεσιβλήτων την απόρριψη της και την καταδίκη των αντιδίκων τους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 246 ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία κατά το άρθρο 573 § 1 Κ.ΠολΔ: "Το δικαστήριο, σε κάθε στάση της δίκης, μπορεί αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου να διατάξει την ένωση και συνεκδίκαση περισσοτέρων εκκρεμών ενώπιόν του δικών ανάμεσα στους ίδιους ή διαφορετικού διαδίκους, αν υπάγονται στην ίδια διαδικασία και, κατά την κρίση του, διευκολύνεται ή επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης ή επέρχεται μείωση των εξόδων". Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης, δικάσιμο (22-11-2010) συζητήθηκαν- με επίσπευση των αναιρεσειόντων και οι εξής αιτήσεις αναιρέσεως: α) η από 16-10-2009 αίτηση των Γ. Μ. κλπ και β) η από 29-12-2009 αίτηση των Μ. Ο. κλπ. Για αναίρεση της αυτής αποφάσεως (18358/2008) του Πολυμελούς πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Οι αιτήσεις αυτές πρέπει να συνεκδικασθούν, γιατί είναι συναφείς και έτσι διευκολύνεται και επιταχύνεται η δίκη και επέρχεται μείωση των εξόδων.

    Με το με άρθρο 560 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως κατά των αποφάσεων ειρηνοδικείων και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται επί εφέσεων κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περι8λαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Περαιτέρω από τις σχετικές με την αναγκαστική απαλλοτρίωση για την εφαρμογή σχεδίων πόλεων διατάξεις προκύπτει, ότι συνυπόχρεοι για την καταβολή της αποζημιώσεως του ακινήτου, που αφαιρείται για τη διάνοιξη ή τη δημιουργία κοινόχρηστου χώρου, είναι οι ωφελούμενοι παρόδιοι ιδιοκτήτες ακινήτων• ωφελούμενοι δε νοούνται οι κατά τον χρόνο προσδιορισμού της αποζημιώσεως ιδιοκτήτες των ακινήτων που έχουν ή αποκτούν πρόσωπο επί του κοινοχρήστου χώρου, οι οποίοι είναι πράγματι επωφελούμενοι από την εφαρμογή του σχεδίου πόλεως με επαύξηση της αξίας των ακινήτων των (Ολ. ΑΠ 159/1969 - ΑΠ 166/2005). Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, τα ακόλουθα: "Οι δύο πρώτες των εφεσιβλήτων - εναγομένων ήταν συγκύριες κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου η καθεμιά ενός οικοπέδου, εμβαδού 1428,84 τ.μ., που βρίσκεται στον συνοικισμό... Με την υπ' αριθμ. .../10-12-1981 εργολαβική σύμβαση ... η τρίτη των εφεσιβλήτων - εναγομένων ομόρρυθμη εταιρία ανέλαβε την υποχρέωση να ανεγείρει σ' αυτό με το σύστημα της αντιπαροχής πολυώροφη οικοδομή. Οι εκκαλούντες - ενάγοντες με συμβόλαια αγοράς ... που καταρτίστηκαν κατά τα έτη 1989 και 1991 και μεταγράφηκαν νόμιμα, απέκτησαν από τους εναγόμενους την κυριότητα διαμερισμάτων στην ανωτέρω οικοδομή με τα αναλογούντα ποσοστά επί του οικοπέδου ... Το ρυμοτομικό σχέδιο της περιοχής του Δήμου … έχει εγκριθεί με το διάταγμα της 14-9-1960 (Φ.Ε.Κ. 151/24-10-1960) και τροποποιήθηκε με τα διατάγματα της 25-7-1966 (Φ.Ε.Κ. 132/25-8-1966) και της 22-3-1989 (Φ.Ε.Κ. 281Δ/11-5-1989), σε εφαρμογή δε αυτού απαλλοτριώθηκαν αναγκαστικά με την υπ' αριθμ. .../20-4-1990 πράξη τακτοποίησης και αναλογισμού αποζημίωσης οικοπέδων, που εγκρίθηκε με την ΔΠ/ΤΑ/40326/1908/1-10-1990 απόφαση του Νομάρχη Θεσσαλονίκης, εδαφικά τμήμα από το υπ' αριθμ. ... αγροτεμάχιο του Ι. Π., ο οποίος απεβίωσε το 1998, καταλείποντας ως μοναδικούς εξ αδιαθέτου κληρονόμους του τα τέκνα του Γ. Π. και Θ. Π. κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου το καθένα. Σύμφωνα δε με την ανωτέρω πράξη τακτοποίησης το παραπάνω οικόπεδο, ιδιοκτησίας των δύο πρώτων εναγομένων, επί του οποίου ανεγέρθη η πολυκατοικία, όπου βρίσκονται τα διαμερίσματα των εκκαλούντων, οφείλει να αποζημιώσει την παραπάνω ιδιοκτησία του Γ. Π. και της Θ. Π. για έκταση συνολικού εμβαδού 144,50 τ.μ. Με αίτηση του Γ. Π., την οποία άσκησε μεταξύ άλλων και κατά των εκκαλούντων, εκδόθηκε η με αριθμό 3033/2004 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία καθορίστηκε ως οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης για την απαλλοτριωθείσα έκταση της ιδιοκτησίας τους το ποσό των 380 ευρώ ανά τ.μ. και στη συνέχεια μετά από αίτησή του αναγνωρίστηκε με την με αριθμό 37.408/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ως δικαιούχος, κατά το ποσοστό της συγκυριότητάς του, του 50% της παραπάνω αποζημίωσης. Κατόπιν αιτήσεως του ίδιου και δυνάμει των ανωτέρω αποφάσεων εκδόθηκε η με αριθμό 5114/2006 διαταγή πληρωμής, με την οποία οι εκκαλούντες υποχρεώθηκαν να καταβάλουν σ' αυτόν την αναλογούσα στα ποσοστά συγκυριότητάς τους στο ακίνητο αποζημίωση. Σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη ωφελούμενοι παρόδιοι ιδιοκτήτες, οι οποίοι υπέχουν την υποχρέωση αποζημίωσης των ιδιοκτητών των ρυμοτομούμενων οικοπεδικών τμημάτων είναι οι εκκαλούντες, οι οποίοι ήταν συγκύριοι του ωφελούμενου ακινήτου κατά τον χρόνο καθορισμού της αποζημίωσης με την παραπάνω απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης (10-11-2004). Η υποχρέωση αποζημίωσης των παρόδιων ιδιοκτητών αποτελεί έκτακτο βάρος του ακινήτου και όχι νομικό ελάττωμα, αφού η ύπαρξή της δεν ισοδυναμεί με αδυναμία παροχής και δεν εμποδίζει την μεταβίβαση της κυριότητας του ακινήτου, ούτε περιορίζει τις εξουσίες του αγοραστή, που απορρέουν από την κυριότητα.

    Συνεπώς, από την ύπαρξή της δεν ευθύνεται ο πωλητής έναντι του αγοραστή λόγω μη εκπλήρωσης της υποχρέωσης αυτού να μεταβιβάσει το αντικείμενο της πώλησης ελεύθερο από νομικό ελάττωμα (άρ. 514 και 516 ΑΚ). Επομένως, η ένδικη αγωγή αποζημίωσης κατά τη βάση αυτής που αφορά την ύπαρξη νομικού ελαττώματος στα πωληθέντα διαμερίσματα είναι απορριπτέα ως αβάσιμη. Όμως, κατά τη βάση αυτής που αφορά την παράβαση παρεπόμενης συμβατικής υποχρέωσης, τα στοιχεία της οποίας περιλαμβάνονται στην αγωγή κατ' εκτίμηση του δικογράφου της (361 σε συνδ. με 297 και 298 ΑΚ), εκ μέρους των εναγομένων πωλητριών, οι οποίες υποσχέθηκαν τα πωλούμενα διαμερίσματα ελεύθερα υποχρέωσης αποζημίωσης παρόδιων ιδιοκτητών είναι βάσιμη στην ουσία της ως προς τον έβδομο έως και την δέκατη τρίτη των εκκαλούντων, των οποίων τα συμβόλαια αγοράς καταρτίστηκαν μετά την έκδοση της με αριθμό .../20-4-1990 πράξης τακτοποίησης και αναλογισμού αποζημίωσης οικοπέδων, η οποία κοινοποιήθηκε την 2-5-1990 στον Γ. Ο., εκπρόσωπο της τρίτης εφεσίβλητης εργολάβου εταιρίας, ο οποίος ενεργούσε και για λογαριασμό των οικοπεδούχων πρώτης και δεύτερης των εφεσίβλητων (βλ. υπ' αριθμ. .../27-4-1990 έγγραφο του τμήματος Τοπογραφήσεων και Απαλλοτριώσεων της Διεύθυνσης Πολεοδομίας Θεσσαλονίκης). Κατά το χρόνο λοιπόν κατάρτισης των με αριθμούς .../13-8-1990, .../23-1-1991, .../28-1-1991 και .../12-4-1991 συμβολαίων αγοράς της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης ... - Χριστοδούλου οι πωλήτριες γνώριζαν την υποχρέωση της ιδιοκτησίας τους να αποζημιώσει παρόδιους ιδιοκτήτες, αφού είχε ήδη εκδοθεί και τους είχε κοινοποιηθεί η ανωτέρω πράξη τακτοποίησης και αναλογισμού αποζημίωσης, συνεπώς παρέβησαν την παρεπόμενη συμβατική τους υποχρέωση να παραδώσουν τα πωλούμενα διαμερίσματα ελεύθερα από κάθε υποχρέωση αποζημίωσης παρόδιων ιδιοκτητών και έχουν υποχρέωση να αποζημιώσουν τον έβδομο έως και δέκατη τρίτη των εκκαλούντων για τα ποσά που αυτοί κατέβαλαν ως αποζημίωση στον Γ. Π. και για την ισόποση αποζημίωση που τυχόν θα υποχρεωθούν να καταβάλουν στο μέλλον στην Θ. Π. (άρ. 69 εδ. ε' και 70 ΚΠολΔ), συγκύρια κατά 50% εξ αδιαιρέτου του ρυμοτομούμενου ακινήτου. Όσον αφορά δε τον πρώτο έως και την έκτη των εκκαλούντων, τα συμβόλαια αγοράς των οποίων... συντάχθηκαν πριν την έκδοση της πράξης τακτοποίησης και αναλογισμού αποζημίωσης, σ' αυτά δεν περιλήφθηκε όρος, με τον οποίο οι εναγόμενες πωλήτριες να αναλαμβάνουν ρητή υποχρέωση ευθύνης και για το μέλλον, αφού κατά το χρόνο που συνομολογήθηκαν οι παραπάνω συμβάσεις πώλησης των διαμερισμάτων τους, τα τελευταία ήταν πράγματι ελεύθερα υποχρέωσης αποζημίωσης παροδίων ιδιοκτητών.

     Επομένως, ως προς αυτούς η αγωγή είναι ουσιαστικά αβάσιμη και ως προς αυτή τη βάση της, όπως επίσης και ως προς την επικουρική βάση της, που στηρίζεται στις διατάξεις για τις αδικοπραξίες, αφού οι πωλήτριες δεν ενήργησαν παράνομα και υπαίτια για να ζημιώσουν τους ενάγοντες αποκρύπτοντας από αυτούς το ανωτέρω βάρος του οικοπέδου, αφού κατά το χρόνο κατάρτισης των συμβάσεων αυτών, δηλαδή πριν την έκδοση της πράξης τακτοποίησης και αναλογισμού αποζημίωσης, δεν είχε ακόμη δημιουργηθεί το ανωτέρω βάρος, και υπήρχε απλή προσδοκία για την εφαρμογή του ρυμοτομικού σχεδίου, η οποία εξαρτάται από αστάθμητους παράγοντες. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω το πρωτόδικο δικαστήριο, το οποίο απέρριψε την αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη στο σύνολό της, εσφαλμένα εφάρμοσε το νόμο και πλημμελώς εκτίμησε κατά το σχετικό μέρος του τις αποδείξεις, συνεπώς κατά παραδοχή των σχετικών λόγων έφεσης, πρέπει να εξαφανιστεί αυτή ως προς την διάταξή της με την οποία απορρίπτει την αγωγή ως προς τον έβδομο έως και την δέκατη τρίτη των εφεσίβλητων (ένατο έως και δέκατη πέμπτη των εναγόντων). Στη συνέχεια πρέπει να κρατηθεί η υπόθεση και να εξεταστεί στην ουσία της κατά το σχετικό μέρος της η αγωγή. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι σε εκτέλεση της με αριθμό 5.114/2006 διαταγής πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης οι ανωτέρω ενάγοντες κατέβαλαν στον Γ. Π. την αποζημίωση που καθορίστηκε από το Εφετείο Θεσσαλονίκης ως εξής: Ο Α. Κ. το ποσό των 764,62 ευρώ, η Ε. συζ. Α. Κ., το ποσό των 764,62 ευρώ, ο Γ. Π. του Π. το ποσό των 366,62 ευρώ, η Β. συζ. Γ. Π....το ποσό των 366,62 ευρώ, ο Κ. Μ. του Σ. το ποσό των 1.435,89 ευρώ, ο Β. Δ. του Α. το ποσό των 528,50 ευρώ, η Χ. συζ. Β. Δ.... το ποσό των 528,50 ευρώ... Επομένως, πρέπει να γίνει μερικώς δεκτή η αγωγή και να υποχρεωθούν οι εναγόμενες να καταβάλουν στους ανωτέρω ενάγοντες τα παραπάνω ποσά ...".

    Ο πρώτος λόγος της αναίρεσης των εναγόντων Γ. Μ. και λοιπών (εκ του άρθρου 560 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ., κατά την εκτίμηση του περιεχομένου του), με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση "παραβίαση των ορισμών των ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 214, 516, 519, 173, 200 και 288 ΑΚ" έχει, κατά το ουσιώδες μέρος του, ως εξής: "Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όταν πολύ πριν είχε κινηθεί η διαδικασία έκδοσης της πράξης, τακτοποίησης και αναλογισμού αποζημίωσης και τη 2-5-1990 είχε κοινοποιηθεί στο Γ. Ο., πολιτικό μηχανικό και κατασκευαστή εργολάβο, ως νόμιμο εκπρόσωπο των δύο πρώτων και της τρίτης των αναιρεσιβλήτων, ασκούσε ενστάσεις κατά της πράξης αυτής ενώπιον της Πολεοδομίας Θεσ/νίκης και του ΥΠΕΧΩΔΕ, για λογαριασμό αυτών αλλά και για λογαριασμό μας κυρίως, και για όλα τα επιδικασθέντα 144,50 τ.μ. αποκρύβοντας το γεγονός αυτό σε εμάς τους αγοραστές επιμελώς, αν και είχαμε καταστεί συγκύριοι επί του οικοπέδου κατά τα αναλογούντα ποσοστά μας. Το γεγονός αυτό είχε αποκρύβει επιμελώς, τόσο από εμάς τους αγοραστές που είχαμε καταστεί συγκύριοι επί του οικοπέδου με την αγορά των επίδικων διαμερισμάτων μας πριν καταστεί τελεσίδικη η πράξη τακτοποίησης (20-10-1990) προκειμένου να ασκούσαμε, και εμείς ενστάσεις, όσο και για τους μετά την τελεσιδικία αγοραστές, όταν η πράξη είχε καταστεί τελεσίδικη. Μάλιστα σε όλα τα συμβόλαια μας, προ και μετά την τελεσιδικία της πράξης οι πωλήτριες, πρώτη και δεύτερη των αναιρεσιβλήτων και η εκ τρίτου συμβαλλόμενη Ο.Ε., ήδη λυθείσα και εν εκκαθαρίσει τελούσα, ρητά είχαν υποσχεθεί τα πωλούμενα ελεύθερα από κάθε βάρος ή αποζημίωση, παροδίων γειτόνων. Μάλιστα λάβαμε γνώση της υποχρέωσής μας κατά τα άνω ιστορούμενα μόλις το έτος 2004 όταν οι δικαιούχοι παρόδιοι ιδιοκτήτες κίνησαν τη διαδικασία καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος!". Με το περιεχόμενο αυτό, ο ρηθείς αναιρετικός λόγος προβάλλεται απαραδέκτως, διότι, παρά την επίκληση των ανωτέρω διατάξεων για την θεμελίωσή του, στην πραγματικότητα δι' αυτού πλήττεται η - αναιρετικώς μη ελεγχόμενη - ουσιαστική παραδοχή του Εφετείου ότι στα αγοραπωλητήρια συμβόλαια που είχαν συνυπογράψει οι αναιρεσείοντες με τις αντιδίκους των "δεν περιλήφθηκε όρος, με τον οποίο οι εναγόμενες πωλήτριες να αναλαμβάνουν ρητή υποχρέωση ευθύνης και για το μέλλον, αφού κατά το χρόνο που συνομολογήθηκαν οι παραπάνω συμβάσεις πώλησης των διαμερισμάτων τους, τα τελευταία ήταν πράγματι ελεύθερα υποχρέωσης αποζημίωσης παροδίων ιδιοκτητών". Το αυτό δε ισχύει και για τον δεύτερο αναιρετικό λόγο με τον οποίο, υπό την επίκληση παραβίασης του άρθρου 914 ΑΚ υποστηρίζουν οι αναιρεσείοντες ότι οι αναιρεσίβλητες "παράνομα και εσκεμμένα ... παρέλειψαν να τους ενημερώσουν για τα βάρη του πράγματος πηγάζοντα από την αποζημίωση των παροδίων γειτόνων πριν και μετά την τελεσιδικία (20-10-1990) της άνω πράξης τακτοποίησης" και ότι "σε όλα τα πωλητήρια συμβόλαια ρητά υπόσχονται οι καθών προ και μετά την τελεσιδικία της πράξης τακτοποίησης, ότι τα πωλούμενα ήταν ελεύθερα από κάθε βάρος και ιδία από αποζημίωση παροδίων γειτόνων". Περαιτέρω, ο (μοναδικός, εκ του άρθρου 560 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ.) αναιρετικός λόγος, που προβάλλεται από τις εναγόμενες Μ. Ο. κ.λ.π. και με τον οποίο υποστηρίζεται ότι το Εφετείο, με την επιδίκαση στους αναιρεσίβλητους Α. Κ. κ.λ.π. τα προαναφερόμενα ποσά, ερμήνευσε και εφήρμοσε εσφαλμένα "τις διατάξεις των άρθρων 6 § 1, 2 και 3 του Ν. 5269/1931, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 3 του Ν. 653/1977 και των άρθρων 1 παρ. 3, 2 παρ. 1Α, 23 έως 35, 37 παρ. 1, 42 και 46 έως 48 του ν.δ. 17-7/16-8-1923 (σε συνδυασμό με την ΑΚ 361", στηρίζεται στην εσφαλμένη προϋπόθεση ότι η επιδίκαση είχε νομικό έρεισμα τις φερόμενες ως εφαρμοσθείσες (εσφαλμένα) διατάξεις, ενώ, όπως από την απόφαση προκύπτει, η επιδίκαση στηρίχθηκε σε σχετική συμβατική δέσμευση των αναιρεσειουσών έναντι των αναιρεσιβλήτων. Κατόπιν τούτων, πρέπει οι κρινόμενες αιτήσεις αναίρεσης να απορριφθούν.

    ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει τις κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεως.

Απορρίπτει την από 16-10-2008 αίτηση των 1. Γ. Μ., 2. Θ. Μ. , 3. Α. Κ., 4. Ζ. Κ., 5. Ι. Δ., 6. Β. Γ.-Τ., 7. Α. Κ., 8 Ε. Κ., 9. Γ. Π., 10. Β. Π., 11. Κ. Μ., 12. Β. Δ. και 13. Χ. Δ., για αναίρεση της 18358/2008 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

    Επιβάλλει στους αναιρεσείοντες την δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2700) ευρώ.

Απορρίπτει την από 29-12-2009 αίτηση των 1. Μ. Ο., 2. Π. Ρ. και 3. Εταιρίας "Γ. Ο.-Γ. Ο. ΟΕ" για αναίρεση της αυτής ως άνω αποφάσεως.

    Επιβάλλει στις αναιρεσείουσες τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 4 Ιανουαρίου 2011 και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στην Αθήνα στις 7 Φεβρουαρίου 2011.

    H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ