Γεώργιος Χ. Ρήγας - Δικηγόρος Παρ' Αρείω Πάγω







ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ 1038-2014

Περίληψη

Αυτοκινητικό ατύχημα - Τραυματισμός πεζού - Συνυπαιτιότητα -. Τραυματισμός πεζής από αυτοκίνητο ενώ αυτή επιχειρούσε να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα από αριστερά προς τα δεξιά σε σχέση με την πορεία του επερχομένου αυτοκινήτου. Ποσοστό συνυπαιτιότητας της πεζής και του οδηγού του αυτοκινήτου. Κρίθηκε ότι ο οδηγός δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή του και δεν αντιλήφθηκε την πεζή έγκαιρα. Κρίθηκε επίσης ότι στην επέλευση του ατυχήματος και δή ανεξαρτήτως της αμελείας του ανωτέρω οδηγού, συνετέλεσε και πταίσμα της παθούσας το οποίο συνίσταται στο ότι από έλλειψη της προσοχής που όφειλε και μπορούσε να καταβάλλει, επιχείρησε να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα της συγκεκριμένης οδού, χωρίς να ελέγξει, πριν κατέλθει στο οδόστρωμα, την κίνηση των οχημάτων, εκ των οποίων το επερχόμενο αυτοκίνητο του πρώτου εναγομένου ήταν απολύτως ορατό σ' αυτήν.

Αριθμός 1038/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου, Γεώργιο Σακκά και Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Απριλίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Β. Κ. ή Κ. του Θ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Έρση Φωτοπούλου, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Α. Κ. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 2. Της Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Καραγκούνη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την με αριθ.καταθ. 17010/2007 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:393/2009 μη οριστική, 6166/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1555/2013 του Μον/λους Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 12-11-2013 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Ιωάννα Πετροπούλου ανέγνωσε την από 26-3-2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ. 1, 2 και 3 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης ή εμφανισθεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο ’ρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο απολειπόμενος διάδικος η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, τότε ερευνάται αν ο απολειπόμενος και μη παριστάμενος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε, ή επιδόθηκε αλλά όχι νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο ’ρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήση.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την υπ' αρ. 1158Γ/28.1.2014 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης ... που μετ' επικλήσεως προσκομίζει η αναιρεσείουσα, ακριβές αντίγραφο της με αρ. κατ. 293/2013 αιτήσεως αναιρέσεως της 1555/2013 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας συνεδρίαση, καθώς και κλήση προς συζήτηση της αίτησης επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον πρώτο αναιρεσίβλητο Α. Κ., ο οποίος όμως δεν εμφανίστηκε κατά την ως άνω συνεδρίαση κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το πινάκιο. Επομένως, και σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ 1 και 3 ΚΠολΔ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση που επισπεύδεται από την αναιρεσείουσα παρά την απουσία του πιο πάνω αναιρεσίβλητου. Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 10 του Ν ΓΠΝ /1911, 297, 298, 299, 330 εδ β, 914 και 932 του ΑΚ προκύπτει ότι σε περίπτωση συγκρούσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων αυτοκινήτων η ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση ζημίας και ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του οδηγού και της ζημίας. Μορφή υπαιτιότητας είναι και η αμέλεια, η οποία υπάρχει, όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια, που απαιτείται στις συναλλαγές, δηλαδή αυτή που, αν είχε καταβληθεί, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς οδηγού αυτοκινήτου, θα καθιστούσε δυνατή την αποτροπή της συγκρούσεως. Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει, όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του οδηγού ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η παράβαση των διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δεν θεμελιώνει αυτή καθ" αυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παραβάσεως και του ζημιογόνου αποτελέσματος, Εξάλλου, οι ανωτέρω έννοιες της υπαιτιότητας και του αιτιώδους συνδέσμου είναι νομικές κι επομένως η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ως προς τη συνδρομή ή όχι υπαιτιότητας του εμπλακέντος σε σύγκρουση οχημάτων οδηγού και του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του και του ζημιογόνου αποτελέσματος υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου κατά τις διατάξεις του άρθρου 559 αρ 1 εδ α και 19 του ΚΠολΔ για ευθεία ή εκ πλαγίου παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου. Εξ άλλου, έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως, ήτοι εκ πλαγίου παραβίαση ουσιαστικού κανόνα, κατά την έννοια της διατάξεως του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, υπάρχει, όταν στις αιτιολογίες της αποφάσεως, που αποτελούν την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης κι έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόστηκε, όχι όμως όταν οι ελλείψεις ή οι αντιφάσεις ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση και αξιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς στην απόφαση.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, δέχθηκε ανελέγκτως τ' ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Στις 24.6.2005 και περί ώρα 7.30 ο πρώτος εναγόμενος οδηγώντας το υπ. αρ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας του, που ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στη δεύτερη εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία, εκινείτο επί της οδού Μητροπούλου, στη Θεσσαλονίκη, με πρόθεση, αφού διασχίσει κάθετα την οδό Κωνσταντινουπόλεως, που διασταυρώνεται με την οδό Μητροπούλου, να συνεχίσει την πορεία του με κατεύθυνση προς την οδό Κ. Καραμανλή. Η οδός Μητροπούλου είναι μονόδρομος από την οδό Δελφών μέχρι την οδό Κωνσταντινουπόλεως και διπλής κατεύθυνσης από την οδό Κωνσταντινουπόλεως μέχρι την οδό Κ. Καραμανλή. Έχει πλάτος οδοστρώματος 10 μ. και είναι ευθεία οριζόντια. Η οδός Κωνσταντινουπόλεως είναι διπλής κατεύθυνσης, με δύο ρεύματα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, συνολικού πλάτους οδοστρώματος 14 μ., επίσης ευθεία οριζόντια. Στο σημείο της διασταύρωσης των ανωτέρω οδών, υφίσταται επί της οδού Μητροπούλου ρυθμιστική πινακίδα Ρ-2 (STOP), που σημαίνει ότι οι οδηγοί που προσεγγίζουν τον κόμβο από την οδό Μητροπούλου, υποχρεούνται να διακόψουν την πορεία τους και η νόμιμη ταχύτητα κίνησης των οχημάτων ορίζεται στα 50 χλμ/ώρα (κατοικημένη περιοχή). Η κυκλοφορία των οχημάτων σε αμφότερες τις οδούς την ώρα εκείνη, σύμφωνα με την κατάθεση του αυτόπτη μάρτυρα Β. Κ., ήταν αραιή, υπήρχε επαρκής φυσικός φωτισμός και η ορατότητα δεν περιοριζόταν από κανένα εμπόδιο. Τέλος, σύμφωνα με την έκθεση αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος με αριθμό 2514/9/1205 που συνέταξε ο αστυφύλακας Σ. Χ., στο σημείο της διασταύρωσης των ανωτέρω οδών δεν υφίστανται διαβάσεις πεζών, ενώ επί της οδού Μητροπούλου και πλησίον του ερείσματος του πεζοδρομίου αυτής σε αμφότερες τις πλευρές υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα. Ο πρώτος εναγόμενος, προσεγγίζοντας τη διασταύρωση των οδών Μητροπούλου και Κωνσταντινουπόλεως, ελάττωσε την ταχύτητά του η οποία δεν υπερέβαινε τα 50 χλμ/ώρα, δίχως να διακόψει εντελώς την πορεία του, ως όφειλε και σννέχισε ευθεία, διασχίζοντας κάθετα την οδό Κωνσταντινουπόλεως, με σκοπό να συνεχίσει στην οδό Μητροπούλου με κατεύθυνση προς την οδό Κ.Καραμανλή. Τη στιγμή εκείνη, η πεζή ενάγουσα Β. Κ. ή Κ. του Θ., επιχειρούσε να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα της οδού Μητροπούλου από αριστερά προς τα δεξιά σε σχέση με την πορεία του επερχόμενου ως άνω αυτοκινήτου. Ενώ η πεζή είχε διανύσει επτά (7) περίπου μέτρα από τη στιγμή που κατέβηκε από το αριστερό σε σχέση με την πορεία του αυτοκινήτου πεζοδρόμιο και άρχισε να διασχίζει το οδόστρωμα της οδού Μητροπούλου και απέμειναν άλλα τρία (3) μέτρα περίπου για να φθάσει στο δεξιό πεζοδρόμιο, ο πρώτος εναγόμενος την παρέσυρε με το μπροστινό δεξιό μέρος του αυτοκινήτου του και την έριξε στο οδόστρωμα, με αποτέλεσμα να υποστεί αυτή κάταγμα σπονδύλου. Στην παράσυρση της πεζής συνετέλεσε το γεγονός ότι ο οδηγός-πρώτος εναγόμενος, δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή του (παράβαση άρθρου 12 παρ. 1 του ΚΟΚ) και δίχως να έχει τον πλήρη έλεγχο του οχήματος του ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς(παράβαση άρθρου 19 παρ. 1 του ΚΟΚ), όπως είχε υποχρέωση, με αποτέλεσμα να μην αντιληφθεί έγκαιρα την πεζή που βρισκόταν στην τροχιά του, ώστε να ακινητοποιήσει το όχημά του ή να πραγματοποιήσει τον κατάλληλο αποφευκτικό ελιγμό, μολονότι κατά τη στιγμή που η πεζή κατέβηκε από το πεζοδρόμιο και άρχισε να διασχίζει το οδόστρωμα της οδού Μητροπούλου, αυτός βρισκόταν σε απόσταση 50 μ. τουλάχιστον, αν ληφθεί υπόψη ότι η πεζή, κατά το χρόνο τη παράσυρσής της από το αυτοκίνητο, είχε ήδη διανύσει από το άκρο του οδοστρώματος μέχρι το σημείο που συνέβη η παράσυρση απόσταση 7 μ. περίπου. Το ότι ο πρώτος εναγόμενος δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα την πεζή συνάγεται και από το γενονός ότι στον τόπο του ατυχήματος δεν βρέθηκαν καθόλου ίχνη τροχοπέδησης του αυτοκινήτου του. Όμως, στην επέλευση του ατυχήματος και δή ανεξαρτήτως της αμελείας του ανωτέρω οδηγού, συνετέλεσε και πταίσμα της παθούσας(ενάγουσας), το οποίο συνίσταται στο ότι, κατά παράβαση του άρθρου 38 του ΚΟΚ, από έλλειψη της προσοχής που όφειλε και μπορούσε να καταβάλλει, επιχείρησε να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα της συγκεκριμένης οδού, χωρίς να ελέγξει, πριν κατέλθει στο οδόστρωμα, την κίνηση των οχημάτων, εκ των οποίων το επερχόμενο αυτοκίνητο του πρώτου εναγομένου ήταν απολύτως ορατό σ' αυτήν, αφενός λόγω της ευθείας τηςοδού, αφετέρου λόγω του υπάρχοντος φυσικού φωτισμού και χωρίς να βεβαιωθεί ότι δεν θα εμποδίσει την κυκλοφορία αυτού (βλ. την από 24-6-2005 έκθεση αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος και το σχεδιάγραμμα που τη συνοδεύει του αστυφύλακα Σ. Χ. της ΥΤΘ/ΤΟΤΑ Θεσ/νίκης). Το ποσοστό συνυπαιτιότητας εκάστου, υπό τα αυτά ως άνω περιστατικά, καθορίζεται σε 70% για τον οδηγό και 30% για την πεζή, κατά μερική ουσιαστική παραδοχή της, νομίμου προβληθείσας στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ενστάσεως εκ μέρους των εναγομένων (άρθρο 300ΑΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 38 του ΚΟΚ). Έτσι που έκρινε το Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη εφαρμογής των αναφερόμενων στη μείζονα σκέψη κανόνων ουσιαστικού δικαίου αναφορικά με την συγκλίνουσα υπαιτιότητα περί την πρόκληση του ένδικου ατυχήματος τόσο του οδηγού του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου όσο και της πεζής κατά ποσοστό 70% και 30% αντίστοιχα. Ειδικότερα :Α) Αναφέρονται σαφώς τα χαρακτηριστικά της οδού Μητροπούλου όπου έλαβε χώρα το ένδικο τροχαίο ατύχημα (οδός διπλής κατεύθυνσης από την οδό Κωνσταντινουπόλεως μέχρι την οδό Κ. Καραμανλή με συνολικό πλάτος οδοστρώματος 10 μ. ευθεία, με ρυθμιστική πινακίδα Ρ-2 (STOP) στη διασταύρωση αυτήν με την οδό Κωνσταντινουπόλεως η οποία είναι διπλής κατευθύνσεως με δύο ρεύματα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, συνολικού πλάτους 14 μ.) καθώς και οι συνθήκες κυκλοφορίας (αραιή, επαρκής, φυσικός φωτισμός, ορατότητα μη περιορισμένη). Β) Αναφέρεται σαφώς η οδική συμπεριφορά του οδηγού του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, ο οποίος δεν ασκούσε τον έλεγχο του οχήματός του ώστε να αντιληφθεί έγκαιρα την πεζή που βρισκόταν στην τροχιά του και ακινητοποιήσει το όχημά του ή να πραγματοποιήσει τον κατάλληλο αποφευκτικό ελιγμό, μολονότι κατά τη στιγμή που η πεζή άρχισε να διασχίζει το οδόστρωμα της οδού Μητροπούλου, βρισκόταν σε απόσταση τουλάχιστον πενήντα (50) μέτρων, ενόψει του ότι η πεζή από το άκρο του οδοστρώματος μέχρι το σημείο παράσυρσής της είχε διανύσει απόσταση επτά (7) μέτρων, με αποτέλεσμα την παράσυρσή της και Γ) Αναφέρεται σαφώς η συμπεριφορά της πεζής η οποία προτιθέμενη να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα της οδού Μητροπούλου από τα αριστερά προς τα δεξιά σε σχέση με την πορεία του ως άνω οχήματος, δεν ήλεγξε προηγουμένως την κίνηση των οχημάτων επί της οδού αυτής προκειμένου να βεβαιωθεί ότι στην ενέργειά της αυτή δύναται να προβεί χωρίς να παρεμποδίσει την κυκλοφορία των κινούμενων στην ως ανωτέρω οδό οχημάτων, με αποτέλεσμα την παράσυρσή της και τον τραυματισμό της από το κινούμενο επί της οδού Μητροπούλου ως άνω όχημα. Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ διότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμα περί της συνυπαιτιότητας της πεζής για το ατύχημα και τον επελθόντα συνέπεια αυτού τραυματισμό της δεν προσδιορίζει από πόση απόσταση αντιλήφθηκε την πεζή να κατέρχεται το οδόστρωμα της οδού Μητροπόλεως, πόσα μέτρα του οδοστρώματος διήνυσε, ενώ εξ άλλου δεν αιτιολογεί το λόγο για τον οποίο δεν τροχοπέδησε έγκαιρα και δεν διενήργησε αποφευκτικό ελιγμό. Ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος καθ' όσον στην προσβαλλόμενη απόφαση σαφής αναφορά γίνεται περί της απόστασης που η πεζή διήνυσε ευθύς μετά την κάθοδό της από το πεζοδρόμιο μέχρι το σημείο της παράσυρσή της από το ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, ο οδηγός του οποίου δεν διενήργησε αποφευκτικό ελιγμό, ούτε τροχοπέδησε, διότι όπως δέχθηκε, δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα την πεζή αν και βρισκόταν σε απόσταση πενήντα (50) μέτρων τουλάχιστον όταν η τελευταία άρχιζε να διασχίζει το οδόστρωμα της οδού Μητροπούλου. Επειδή, πράγματα κατά την έννοια της διατάξεως του αριθμού 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, η μη λήψη υπόψη των οποίων από το δικαστήριο της ουσίας ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναιρέσεως θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που συγκροτούν την ιστορική βάση της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως και έτσι θεμελιώνουν το αίτημά τους. Επομένως, δεν είναι πράγματα με την έννοια αυτή οι πραγματικοί ισχυρισμοί που συνιστούν αιτιολογημένη άρνηση των ισχυρισμών του αντιδίκου ή επιχειρήματα προς υποστήριξη των απόψεων των διαδίκων, ούτε και οι ισχυρισμοί που αποτελούν πραγματικά επιχειρήματα υπέρ της βασιμότητας της αγωγής ή ενστάσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμα περί της συνυπαιτιότητας της πεζής για το ατύχημα και τον επελθόντα συνεπεία αυτού τραυματισμό της, δεν έλαβε υπόψη τον πρωτοβαθμίως και στην έκκλητη δίκη προταθέντα ισχυρισμό, ουσιώδη για την έκβαση της δίκης, κατά τον οποίο η υπαιτιότητα περί την πρόκληση του ένδικου ατυχήματος βαρύνει αποκλειστικά τον οδηγό του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου. Ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι το Εφετείο, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, έλαβε υπόψη τον προβληθέντα ως ανωτέρω ισχυρισμό της αναιρεσείουσας και τον απέρριψε κατά παραδοχή εν μέρει ως βάσιμης και κατ' ουσίαν της προβληθείσας στο Πρωτοβάθμιο δικαστήριο εκ μέρους των εναγομένων από το άρθρο 300 ΑΚ ένστασης συνυπαιτιότητάς της περί την πρόκληση του ατυχήματος, καθ' όσον ο από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικός λόγος δεν ιδρύεται αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό. Επειδή, με βάση τα προεκτιθέμενα πρέπει να απορριφθεί η με αρ. κατ. 293/2013 αίτηση αναιρέσεως της 1555/2013 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 495 παρ 4 ΚΠολΔ και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρία" όπως ορίζεται στο διατακτικό (αρθρ. 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την με αρ. κατ. 293/2013 αίτηση αναιρέσεως της 1555/2013 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει την εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρία" που ορίζει το ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Μαΐου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Μαΐου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ